Αν κάποια στιγμή σε ρωτήσουν για τον νεραϊδόκοσμο, μη βιαστείς να τον απαρνηθείς. Πρώτα επισκέψου το Ρέμα των μύλων και ύστερα, βγάλε το πόρισμά σου. Γιατί η φυσική ρεματιά της Ευρωστίνας (ή Ζάχολης) θα σε κάνει να ξεχάσεις για λίγο τα εγκόσμια και θα σε βυθίσει στον κόσμο του παραμυθιού.

Συνδυάζοντας όλα τα χρώματα της φύσης, η πανέμορφη ατραξιόν θέτει ως πρωταγωνιστές το πράσινο των δέντρων και το γαλάζιο των νερών που αναβλύζουν από το βουνό και σε καλεί να κάνεις την πιο μαγική σου περιπλάνηση σε μια διαδρομή που μυρίζει φύση.

Λιμνούλες, καταρράκτες, ξύλινα γεφυράκια και δρύινα παγκάκια είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που συναντάς καθώς περιπλανιέσαι στο Ρέμα των μύλων. Το σκηνικό συμπληρώνουν οι πέστροφες που θα δεις να κολυμπούν σε απόσταση αναπνοής από τα πόδια σου αλλά και οι πάπιες που περιμένουν να αρπάξουν κάθε μπουκιά ψωμί που θα τους πετάξεις, για να κρυφτούν και πάλι στα ξύλινα σπιτάκια τους.

Αν το όνειρο είχε σπίτι, θα κατοικούσε εδώ.

Πώς θα πας στο Ρέμα των μύλων;

Η Ζάχολη με την μακρά ιστορία απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα από το Δερβένι. Μέσα στο χωριό βρίσκεται  και το Ρέμα των μύλων που για να τον προσεγγίσεις, πρέπει απλώς να ακολουθήσεις τις σημάνσεις.

Μπορείς να αφήσεις το όχημά σου σε ένα ασφαλές σημείο και να περιηγηθείς στα μονοπάτια του, να χαθείς στις λίμνες και στους καταρράκτες του αλλά και να αφεθείς στην ηρεμία της φύσης και στους ήχους που αναδίδει. Το παιχνίδισμα του φωτός μέσα από τα δέντρα καθρεπτίζεται στα άφθονα νερά και δημιουργεί μοναδικά χρώματα που θυμίζουν τοποθεσίες, βγαλμένες από παραμύθια.

Είναι εύκολη η πρόσβαση και η περιήγηση;

Πρόκειται για ένα ειδυλλιακό τοπίο που ταιριάζει σε κάθε ηλικία. Η μετάβαση σε όλα τα σημεία του Ρέματος είναι εξαιρετικά εύκολη και οι διαδρομές πραγματοποιούνται χωρίς κανέναν κίνδυνο. Στο Ρέμα των μύλων θα συναντήσεις παιδιά με γονείς, εφήβους, νέους αλλά και μεγαλύτερες ηλικίες να απολαμβάνουν μια μοναδική εμπειρία στην αγκαλιά της φύσης.

Τι άλλο υπάρχει κοντά; 

Η Ζάχολη έχει μοναδικές εκκλησίες (Παναγία Καταφυγιώτισσα, Άγιος Γεώργιος, ναός Αγίας Παρασκευής) που πρέπει να επισκεφθείς, με σκοπό να θαυμάσεις τη μοναδική αρχιτεκτονική τους. Παράλληλα, κοντά στο σημείο υπάρχουν σημεία καφεστίασης, για να δοκιμάσεις την πεντανόστιμη τοπική κουζίνα από προϊόντα του τόπου.

Άλλωστε μια βόλτα στην εξοχή, πάντα ανοίγει την όρεξη. Σωστά;

Μια φορά κι έναν καιρό γεννήθηκε ένα μωρό, που όμως δεν έμοιαζε με τ’ άλλα. Το ονόμασαν «Ερμή» και προέκυψε από την ένωση του θεού Δία και της Νύμφης Μαίας. Είχε φτερά για να πετά, σπιρτάδα για να ξεγελά και αποστολή του ήταν συνήθως να μεταφέρει μηνύματα ανάμεσα στον κόσμο των ανθρώπων και των θεών. Έτσι κι έκανε, λοιπόν.

Ήταν αυτός που δημιούργησε τη μουσική λύρα από καβούκι χελώνας και νεύρα ζώου, την οποία αργότερα χάρισε στον Απόλλωνα, για να του κατευνάσει τον θυμό. Του είχε κλέψει τα βόδια, βλέπεις, λίγες μόλις ημέρες αφότου γεννήθηκε κι ο Απόλλωνας επιζητούσε δικαιοσύνη. Όμως, ο Ερμής ήταν πολλά περισσότερα. Οι άνθρωποι τον αγαπούσαν και τον λάτρευαν. Άλλωστε, πώς να το κάνουμε; Ο Ερμής διατηρούσε κάτι ανθρώπινο, κάτι προσηνές. Είχε σπιρτάδα, ήταν γρήγορος, ήξερε να κλέβει αλλά και να προστατεύεται όταν γινόταν αντιληπτή η απάτη του.

Μπορεί να μην ξέρουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο μύθος του, όμως γνωρίζουμε το μέρος, στο οποίο η Μαία τον έφερε στον κόσμο. Ο λόγος γίνεται για το «Σπήλαιο του Ερμή», που θα το βρεις στο όρος Ζήρεια και σε υψόμετρο 1.750 μέτρων. Ας ανακαλύψουμε μαζί τη γενέτειρα του ψυχοπομπού Ερμή.

Πώς θα φθάσεις εκεί;

Αν σου αρέσει να διασχίζεις μονοπάτια σε βουνά και πλαγιές, το Σπήλαιο του Ερμή είναι ακριβώς αυτό που ψάχνεις. Ξεκίνησε τη διαδρομή σου από τα Άνω Τρίκαλα και πιο συγκεκριμένα, από τη μονή του Αγίου Βλασίου. Φθάνοντας στη θέση «Βαρνεβό», η οποία σε οδηγεί προς το οροπέδιο της Ζήρειας, θα βρεις ένα κιόσκι.

Από εκεί ξεκινά μονοπάτι με σηματοδότες που σε οδηγεί στη χαράδρα της Φλαμπουρίτσας. Μόλις φθάσεις στο τέλος της Φλαμπουρίτσας, ακολουθείς το μονοπάτι που ανηφορίζει προς τη Ζήρεια, μέχρι να συναντήσεις το δρομάκι που θα σε πάει στο Σπήλαιο του Ερμή.

Τι θα συναντήσεις στο Σπήλαιο του Ερμή;

Το 1972, μια χρονιά αφότου εξερευνήθηκε για πρώτη φορά το Σπήλαιο, πραγματοποιήθηκε η χαρτογράφησή του από ειδικούς σπηλαιολόγους. Η έκταση του σπηλαίου υπολογίζεται στα 1.200 τ.μ. και αποτελείται από αλλεπάλληλους θαλάμους, 10 στο σύνολο.

Κάθε θάλαμος οδηγεί τον επισκέπτη στον επόμενο, μέσα από ένα κατηφορικό έδαφος και με τη βοήθεια σχοινιών που έχουν τοποθετηθεί από τους ντόπιους και τους φιλοξενούμενους. Η ένωση των σταλακτιτών με τους σταλαγμίτες και τα επιβλητικά σχέδια που δημιουργεί το μοναδικό πάντρεμα, ενισχύουν το δέος που θα νιώσεις μόλις αντικρίσεις το φυσικό έργο τέχνης.

Η κατάληξη του Σπηλαίου οδηγεί σε καταβόθρες, στους θαλάμους 9 και 10, σύμφωνα με τον χάρτη, οι οποίες έχουν βάθος 30 και 15 μέτρα, αντίστοιχα. Η εξερεύνηση έχει φθάσει μέχρι εκείνα τα σημεία κι ως εκ τούτου, θεωρούνται το τέλος της σπηλιάς.

Ακολουθούν 4+1 στοιχεία που κάνουν το Σπήλαιο ακόμη πιο ξεχωριστό

• Βλάστηση στο σπήλαιο: Μπορεί να φαίνεται απίθανο, αλλά λίγα μέτρα μετά την είσοδο, θα παρατηρήσεις μια ήπια πανίδα στους βράχους. Η μικρή αυτή βλάστηση υφίσταται εξαιτίας του φωτός που καταφέρνει να τρυπώσει μέσα στη σπηλιά, καθώς και του αέρα.
• Σπηλαιόγαλα: Πρόκειται για το λευκό χρώμα που σχηματίζεται στον δεύτερο θάλαμο επάνω στους βράχους.
• Οι τρεις «αίθουσες»: Έχοντας φθάσει στον δεύτερο θάλαμο, θα δούμε στο δεξί μας χέρι τρείς εσοχές, οι οποίες αναδίδουν ένα «άρωμα τελετουργίας». Οι άνθρωποι μάλλον τις χρησιμοποιούσαν ως λατρευτικούς χώρους, καταφθάνοντας στο σημείο με πυρσούς.
• Οι λιμνούλες: Μην περιμένεις να βρεις ολόκληρες λίμνες με νερό, αλλά μικρές λιμνούλες ή «γκουρ», όπως τις ονοματίζουν οι ειδικοί των σπηλαίων, τις οποίες θα βρεις προς το τέλος των θαλάμων.
• Οι «κολόνες»: Οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες ενώνονται, σχηματίζοντας μεγάλες ή μικρότερες «κολόνες». Οι «στύλοι» αυτοί ομοιάζουν με αρχαιοελληνικούς κίονες, προσδίδοντας στο «ιερό σπήλαιο» την αρχαιοελληνική και λατρευτική αίγλη που του αρμόζει.

Από στόμα σε στόμα κι από τις γιαγιάδες στα εγγόνια, ταξίδευε ένα παραμύθι. Πρόκειται για μια παράδοση που ανέφερε την ύπαρξη μιας «νεραϊδοσπηλιάς» στο Πιτσαδαίικο βουνό. Μπορεί, λοιπόν, για αιώνες ολόκληρους το παραμύθι να έμεινε ζωντανό, ωστόσο, κανείς δεν περίμενε τι μπορεί να σήμαινε πραγματικά. Μέχρι που το έτος 1934, ένας βοσκός ανακάλυψε μια δύσβατη σπηλιά που σήμερα αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα ευρήματα του παγκόσμιου πολιτισμού.

Ο λόγος φυσικά για το Σπήλαιο του Πιτσά ή αλλιώς, «τη Σπηλιά του Σιαφτουλή», όπως την αποκαλούσαν οι ντόπιοι, που έφερε στο φως τους πασίγνωστους «πίνακες του Πιτσά» (τέσσερις σε αριθμό) που χρονολογούνται στο 540- 530 π.Χ. .  

Πού θα βρεις το Σπήλαιο του Πιτσά;

Κοντά στην κορυφή του Πιτσαδαίικου βουνού, πάνω στην οποία φθάνει κανείς έπειτα από κοπιαστική ανάβαση µιάµισης ώρας, ανοίγεται το στόμιο του σπηλαίου (περίπου 20µ). Σήμερα, το Σπήλαιο είναι κλειστό για το ευρύ κοινό, καθώς προστατεύεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες, ως αρχαιολογικός χώρος.

Γιατί θεωρείται τόσο ξεχωριστό;

Όταν οι αρχαιολόγοι έφθασαν στο Σπήλαιο, αντίκρισαν πλήθος από αντικείμενα που μαρτυρούσαν ότι επρόκειτο για έναν χώρο σημαντικής ιστορικής αξίας. Μάλιστα, ένας από τους επιστήμονες, στη θέα των ευρημάτων αναφώνησε «θα πάρω προαγωγή», πανηγυρίζοντας! Κανείς όμως δεν μπορούσε να φανταστεί το ακριβές μέγεθος της σημαντικότητας του ευρήματος. 

Οι πίνακες του Πιτσά θεωρούνται σήμερα ως οι πιο αρχαίοι πίνακες ζωγραφικής στον κόσμο. Μέχρι την ανακάλυψή τους, νομίζαμε ότι η πρώτη απεικόνιση ζωγραφιάς σε ξύλο χρονολογείτο στον 4^ο αιώνα π.Χ. από πίνακες που είχαν βρεθεί στην Αίγυπτο. Όμως, η ιστορία της τέχνης πρόσθεσε ένα ακόμη «κεφάλαιο» στις μπροστινές σελίδες του «βιβλίου της», χρωματίζοντάς το σε χρώματα… Κορινθιακά!

Τι σήμαινε για τους αρχαίους το σημείο;

Η σπηλιά όλα δείχνουν πως ήταν ιερό, όπου γίνονταν θυσίες ζώων, προς τιμήν μιας θεάς ή θεού. Εικάζεται ότι ήταν χώρος λατρείας της θεάς Αρτέμιδος ή του Διονύσου. Μάλιστα, πρέπει να ήταν γνωστός σε όλο τον ελλαδικό χώρο, καθώς στο σημείο βρέθηκαν νομίσματα από πολλά μέρη της Ελλάδας.

Το γεγονός αυτό μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στο ιερό γίνονταν τάματα, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα σε χριστιανικούς ναούς. Οι άνθρωποι κατέφθαναν από μακριά και έδιναν τον οβολό τους, προκειμένου να ζητήσουν από τους θεούς να γεννήσουν υγιή παιδιά.

Λοιπά ευρήματα που μαρτυρούν τις συνήθειες της εποχής

Μπορεί οι πίνακες ζωγραφικής να αποτελούν την πιο σπουδαία ανακάλυψη σε σχέση με το σημείο, ωστόσο, πλήθος από αντικείμενα που πλαισίωναν το ιερό, μαρτυρούν τις συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων και μας δίνουν στοιχεία για τις τελετουργίες τους.

Στη Σπηλιά βρέθηκαν τα εξής:

• Ειδώλια και τερρακότες – Λέγεται μάλιστα ότι οι μαθητές που κατέφθασαν στο σημείο την ημέρα της ανακάλυψής του, παρουσία του δασκάλου και των αρχαιολόγων, έπιασαν τα αγαλματίδια και άρχισαν το παιχνίδι. Ο δάσκαλος τότε έβαλε τις φωνές, ώστε να μην καταστρέψουν άθελά τους τίποτα.
• Αγγεία
• Άλλα αντικείµενα από χαλκό, από ξύλο, από κόκαλο – Χαρακτηριστικά είναι τα κόκαλα από τους αστραγάλους ζώων, που μάλλον αποτελούσαν μέρος λατρευτικών τελετών
• Νομίσματα – Βρέθηκαν νομίσματα από όλη την Ελλάδα, γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το σημείο αποτελούσε έναν ξακουστό λατρευτικό τόπο. Άνθρωποι κατέφθαναν και έδιναν τον οβολό τους, κάνοντας ένα τάμα, όπως ακριβώς συνηθίζεται και στη χριστιανική θρησκεία.

Το αρχιτεκτονικό στολίδι του Γελινίου δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Πρόκειται φυσικά για το παλιό Δημοτικό Σχολείο, τύπου «Συγγρού ή Καλλία», όπως λέγονταν οι σχολικές μονάδες που κατασκευάστηκαν υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες τα έτη 1890 – 1910. Όπως το εν λόγω κτήριο, έτσι και τα υπόλοιπα αυτής της τεχνοτροπίας, είχε νεοκλασική αρχιτεκτονική σύνθεση, με δίρριχτη στέγη και γαλλικά κεραμίδια.

Το σχολείο δεσπόζει στον οικισμό «Λαγκαδαίικα» του χωριού Γελίνι και παρά τις φυσικές καταστροφές του, παραμένει ιδιαίτερα επιβλητικό και ξεχωρίζει από μακριά.

Το διατηρητέο κτήριο αναστηλώνεται

Έπειτα από απόφαση που ανακοινώθηκε το 2021, το Δημοτικό Σχολείο Γελινίου αναστηλώνεται, λαμβάνοντας χρηματοδότηση συνολικού προϋπολογισμού 595.000. Σύμφωνα με τους αρμόδιους, το μνημείο θα έχει πάρει και πάλι ζωή μέχρι το 2023.

Πώς ήταν μέσα το σχολείο & πότε οικοδομήθηκε;

Εξωτερικά είναι πέτρινο, χτισμένο από τα φυσικά υλικά του τόπου. Μέσα το κτήριο είχε δύο αίθουσες που χρησίμευαν ως τάξεις του σχολείου και στη μέση, βρισκόταν άλλη μία που χρησιμοποιείτο ως γραφείου για τους δύο – τρεις δασκάλους.

Μπορεί να μη γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία οικοδόμησής του, γνωρίζουμε όμως από μαρτυρίες ότι το 1898, όπου ο αποθανών κάτοικος του χωριού Βλάσιος Ανδρικόπουλος έγινε μαθητής, το κτήριο υπήρχε και μάλιστα, ήταν καινούργιο.

Λίγη ιστορία – Γιατί ονομάστηκαν Συγγρού τα σχολεία της εποχής;

Ο Συγγρός είχε δωρίσει ένα υψηλό χρηματικό ποσό, που άγγιζε τις 750.000 δραχμές, με σκοπό τα χρήματα αυτά να χρησιμοποιηθούν στην ανέγερση σχολικών κτηρίων. Μπορεί να ήταν πολύ σημαντική η δωρεά, ωστόσο, δεν έφθανε για την ανοικοδόμηση όλων των σχολικών μονάδων που ακολούθησαν, παίρνοντας το όνομα του ευεργέτη Συγγρού και του τότε νομομηχανικού Δημητρίου Καλλία.

Μάλιστα, αναφέρεται ότι τα χρήματα αυτά δεν χρησιμοποιήθηκαν τελικά για τα σχολεία. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, το ποσό είχε παραμείνει στο ταμείο των παρακαταθηκών και δανείων και αξιοποιήθηκε με διαφορετικό τρόπο από το κράτος. Επειδή είχε αφήσει όμως πολλά για σχολεία κι ο Καλλίας ήταν τότε υπουργός, πήραν το όνομα και των δύο.

Το φαράγγι του Αγίου Λουκά – Πρόσβαση, διαδρομές και συμβουλές

Είτε αγαπάς τα extreme sports, είτε τη βόλτα στο βουνό, το φαράγγι του Αγίου Λουκά είναι ο απόλυτος προορισμός για σένα! Πρόκειται για ένα μέρος που θα βρεις στον Δήμο Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης και αποτελεί μια «άγρια τοποθεσία», που μπορεί να προσφέρει άλλες εναλλακτικές στον καθένα. Ειδικά μάλιστα, αν αγαπάς τα extreme sports, αν διαθέτεις εμπειρία στο συγκεκριμένο άθλημα καθώς κι έναν έμπειρο συνοδό!

Για να μεταβείς στο φαράγγι υπάρχουν διάφορες διαδρομές, προσβάσιμες από τα χωριά Καλλιθέα, Άνω Καλλιθέα και Ελληνικό. Ανάλογα πόσο… μακριά θέλεις να φθάσεις, πρέπει να διαθέτεις και τον αντίστοιχο εξοπλισμό. Ένα απλό κολύμπι στις φυσικές πισίνες; Ή μήπως καταρρίχηση βράχου, πέρασμα - κατάβαση φαραγγιού και canyoning;

Όποιος κι αν είναι ο σκοπός σου, δώσε βάση: Μην επιχειρήσεις να πας ποτέ χωρίς τη συνοδεία εμπείρου πιστοποιημένου οδηγού ακόμη κι αν έχεις προηγούμενη εμπειρία στην καταρρίχηση φαραγγιού.

Οι δύο «πύλες» για το φαράγγι – Α’ σκέλος φαραγγιού

1. Εναλλακτική πρώτη: Άνω Καλλιθέα – θέση «Δεξαμενή» .

Σε ξεκινάμε από το πρώτο σκέλος της διαδρομής, που για να την ακολουθήσεις, πρέπει να κάνεις τη διαδρομή Λυκοποριά – Καλλιθέα – Ελληνικό και να βρεθείς στη θέση «Δεξαμενή. Η θέση δεξαμενή βρίσκεται στον δρόμο από Ελληνικό προς Άνω Καλλιθέα.

Στη θέση αυτή υπάρχει ένας «κούκος», δηλαδή λίγες πέτρες τοποθετημένες η μία πάνω στην άλλη, σε ένα βράχο που σηματοδοτεί την αρχή του κατηφορικού μονοπατιού και οδηγεί στην κοίτη του Σκουπέικου ποταμού και στο φαράγγι, αντίστοιχα.

Σύμφωνα με όσους έχουν πραγματοποιήσει την κατάβαση, αυτή η διαδρομή αποτελεί την αρχή για το πρώτο σκέλος της διαδρομής προς το φαράγγι που έχει μήκος περίπου 200 μέτρα και αποτελείται από 5 πανέμορφους καταρράκτες. Οι καταρράκτες αυτοί καταλήγουν σε φυσικές πισίνες μοναδικής ομορφιάς για την κατάβαση των οποίων απαιτούνται ειδικός εξοπλισμός και γνώσεις κατάβασης φαραγγιών (πρόκειται για ειδικές γνώσεις που αποκτώνται από την φοίτηση σε σχολές canyoning, τις οποίες διεξάγουν κατά καιρούς οι ορειβατικοί σύλλογοι της χώρας).

Εναλλακτική δεύτερη: Ελληνικό – θέση «Άγιος Λουκάς»

Λίγο μετά το ξωκκλήσι του Άγιου Λουκά Ελληνικού, τελειώνει το πρώτο σκέλος του φαραγγιού. Σε εκείνο το σημείο δημιουργείται μια «φυσική πισίνα», όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι αλλά και οι ορειβάτες.

Πρόκειται για ένα μαγευτικό μέρος, που όπως καταλαβαίνει κανείς από την περιγραφή, προσφέρεται για μπάνιο σε ένα φυσικό περιβάλλον, με κρύο νερό. Μπορεί να μην είναι τόσο ορμητικό όσο η υπόλοιπη διαδρομή, όμως δεν πρέπει να υποτιμάται καθόλου, καθώς στο παρελθόν έχουν σημειωθεί δυστυχήματα.

Μπορείς να βρεθείς εκεί, χωρίς να έχεις κάνει τη διαδρομή από την Άνω Καλλιθέα. Από το Ελληνικό με κατεύθυνση το εκκλησάκι του Αγ.Λουκά και από το ξωκλήσι ακολουθείς το σημαδεμένο μονοπάτι που φτάνει σε 20 λεπτά σε όμορφο ξέφωτο του φαραγγιού. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ακολουθήσεις τα κόκκινα σημάδια σε πέτρες και δέντρα που έχουν τοποθετήσει οι αναρριχητές. Ξεκινάς τη διαδρομή, ξεκινώντας από τον Άγιο Λουκά, στο μονοπάτι που βρίσκεται πίσω από την εκκλησία.

Β’ σκέλος: Από τον Αγ. Λουκά στη θέση «Δέση» - Το πιο extreme κομμάτι του φαραγγιού

Από τον Άγιο Λουκά, εκεί όπου τελειώνει το πρώτο σκέλος της διαδρομής, ξεκινά η επόμενη που είναι για τους εκπαιδευμένους σε καταβάσεις φαραγγιών αθλητές και ορειβάτες.

 Χρειάζεσαι απαραιτήτως οδηγό και γνώσεις για να την επιχειρήσεις. Η διαδρομή αυτή καταλήγει στη θέση «Δέση», όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι και βρίσκεται κοντά στο εκκλησάκι του Άη Γιάννη. Η όλη διαδρομή είναι πολύωρη, απαιτεί περισσότερες τεχνικές γνώσεις και θεωρείται πολύ απαιτητική, ακόμη και για τους μυημένους στο άθλημα του canyoning.

Καλλιθέα (Σκουπαίικα, κατά το Google Maps) – το τέλος του φαραγγιού

Όποιος θέλει να δει που τελειώνει το φαράγγι, μπορεί να το προσεγγίσει από την Καλλιθέα και να μεταβεί σε αυτό από το εγκαταλελειμμένο χωριό «Βυζιάνικα».

Sos Tip για όλους!!!

Υπενθυμίζουμε ότι το φαράγγι είναι επικίνδυνο, κυρίως την άνοιξη, γι’ αυτό και δεν πρέπει να επιχειρεί κανείς κατάβαση χωρίς εξοπλισμό, εξειδικευμένες γνώσεις και έμπειρο οδηγό.

Είναι γνωστό από την αρχαιότητα με την ονομασία «Κριός». Σήμερα, οι ντόπιοι το αποκαλούν  «Φόνισσα». Μιλάμε φυσικά για το φαράγγι της Φόνισσας που έχει μήκος περίπου 4.000 μέτρα και εξερευνήθηκε πλήρως μόλις το 1984 από τους Άρη Θεοδωρόπουλο και Σπύρο Αποστολόπουλο.

Αριστουργηματικά άγριας ομορφιάς κι επιβλητικότητας, το φαράγγι ξεκινά από το χωριό Βρυσούλες κι εκτείνεται μέχρι το παραλιακό Λουτρό Κορινθίας. Είναι ευρέως γνωστό για την ορμητικότητά του που έχει αποτελέσει αιτία φυσικών καταστροφών και πνιγμών από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.

Τι καθιστά το φαράγγι της Φόνισσας τόσο ξεχωριστό;

Τόσο γνωστό και τόσο απόκρημνο συνάμα, το φαράγγι αποτελεί μια μοναδική τοποθεσία που αξίζει να επισκεφθείς όταν οι καιρικές συνθήκες είναι ευνοϊκές. Πρόκειται για ένα βραχώδες τοπίο με πολύ στενά περάσματα, πλάτους 2 – 3 μέτρων και τοιχώματα από συμπαγή ασβεστόλιθο. Το ύψος του εκτείνεται από 50 έως 300 μέτρα, γεγονός που σε κάνει να νιώθεις λιλιπούτιος μέσα σε τόσο γιγάντιους βράχους.

Διαδοχικές λιμνούλες με νερό, καταρράκτες, εσωτερικές σπηλιές και λεπτά περάσματα που κόβουν την ανάσα είναι μόνο μερικά από όσα θα συναντήσεις στη διαδρομή, που «φιδογυρίζει», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι ντόπιοι, για 10 χιλιόμετρα. Εδώ ο ήλιος φοβάται να μπει και νυχοπατά μόνο σε σημεία του βράχου, δίνοντας χώρο σε μια ελαφριά βλάστηση να κάνει την εμφάνισή της.

Τι πρέπει να προσέξεις;

Η μαγική εμπειρία πρέπει να συνοδεύεται από ασφάλεια. Γι’ αυτό η διέλευση του χειμάρρου πρέπει να πραγματοποιείται σε εποχές όπου δεν υπάρχει νερό κι όταν δεν έχει προηγηθεί βροχή. Επίσης, δεν συνιστάται η διάσχισή του χωρίς παρέα και ανθρώπους με προηγούμενη εμπειρία σε παρόμοιες δραστηριότητες.

Πόσο εύκολη είναι η διάσχιση του χειμάρρου;

Πρόκειται για μια τοποθεσία γεμάτη από πέτρες και βράχους. Μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα δύσκολη η διέλευσή του, ωστόσο, πρέπει κανείς να έχει διάθεση για περπάτημα και να είναι σε θέση να σκύψει ή να ελιχθεί όταν οι βράχοι βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής, «κλείνοντας» το πέρασμα.

Τα άνετα παπούτσια και ρούχα είναι επίσης επιβεβλημένα, ώστε να αποφεύγονται οι ολισθήσεις και τα ατυχήματα.

Χιονοδρομικό Κέντρο Ζήρειας

Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν πέφτει χιόνι, είναι οι εξορμήσεις στα βουνά, τότε μια βόλτα στο Χιονοδρομικό Κέντρο Ζήρειας είναι ό,τι ακριβώς σού χρειάζεται! Ευρύχωρο, προσεγμένο και κατάλληλο για μια σειρά από δραστηριότητες, το εν λόγω Αθλητικό Κέντρο μπορεί να σου χαρίσει την απόδραση που επιθυμείς.

Πώς θα φθάσεις στο Χιονοδρομικό Κέντρο;

Για να μεταβείς στο Χιονοδρομικό Κέντρο Ζήρειας, ακολούθησε τις ταμπέλες που σε βγάζουν στην έξοδο της Εθνικής Οδού για Ξυλόκαστρο. Μόλις βρεθείς στον κυκλικό κόμβο, συνέχισε προς Τρίκαλα Κορινθίας. Μόλις περάσεις και τα Άνω Τρίκαλα, τότε θα βρίσκεσαι μια ανάσα από τον προορισμό σου.

Το Χιονοδρομικό Κέντρο ανήκει στο βορειανατολικό άκρο του οροπεδίου της Ζήρειας. Πρόκειται για ένα απόλυτα «στρατηγικό σημείο», από το οποίο μπορείς να θαυμάσεις τόσο τη µικρή Ζήρεια µε τις απόκρηµνες πλαγιές, όσο και την ψηλότερη κορυφή της που αγγίζει τα 2.376 µέτρα. Παράλληλα όμως, γίνεσαι μάρτυρας ενός κατάφυτου τοπίου που δεν είναι άλλο από τη χαράδρα της Φλαµπουρίτσας.

Όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα Χιονοδρομικό Κέντρο, µόλις 45 λεπτά από το Ξυλόκαστρο και σε υψόµετρο 1600 µέτρων. Αλήθεια, πόση χιονισμένη περιπέτεια αντέχεις;

Είσαι για αθλητικές δραστηριότητες ή για μια στάση στο σαλέ;

Το Χιονοδρομικό Κέντρο είναι για όλους. Για σένα που επιζητάς τη δράση μέσα από αγαπημένες ή πρωτόγνωρες αθλητικές δραστηριότητες, για σένα που ψάχνεις ένα μέρος για να γεμίσεις τη μνήμη των παιδιών σου από χαρούμενες εικόνες, αλλά και για σένα που επιθυμείς να δοκιμάσεις το αγαπημένο σου ρόφημα σε ένα ξεχωριστό σαλέ.  

Στο σημείο θα συναντήσεις επισκέπτες που κάνουν σκι, επιχειρούν περιπατητική ανάβαση, διαδροµές µε τζιπ, πεζοπορία, παιχνίδι σε έλκυθρα, snowmobile αλλά και ό,τι άλλο βάζει ο ευφάνταστος νους σου.

Οι διακοπές είναι συνυφασμένες με τη διασκέδαση. Γι’ αυτό σού προτείνουμε την παραλία της Λυκοποριάς, με το δημοφιλές μπαράκι, για κολύμπι μετά μουσικής από το πρωί μέχρι το βράδυ! Για να τη βρεις, θα στρίψεις δεξιά στο σημείο όπου θα συναντήσεις την επιγραφή που σε κατευθύνει προς Δερβένι, Αθήνα και Πάτρα. Ακολουθώντας το στενό δρομάκι, λίγα μέτρα μετά, θα φθάσεις στο μπαράκι, όπου μπορείς να «αγκυροβολήσεις» και να απολαύσεις τον καφέ σου στις ξαπλώστρες του καταστήματος. 

Από την άλλη, αν θέλεις να απολαύσεις το μπάνιο σου ιδιωτικά, μπορείς άνετα να το κάνεις, καθώς δίπλα στο μπαράκι (δεξιά και αριστερά αυτού) υπάρχει αρκετός χώρος για να τοποθετήσεις την πετσέτα και την ομπρέλα σου. Το σκηνικό συνθέτουν όμορφα, μικρά βαρκάκια που συχνά βγαίνουν στα ανοιχτά, με σκοπό να ψαρέψουν ή να χαρίσουν στους αναβάτες τους μια βουτιά από ψηλά!

Τι να περιμένεις: 

Κολύμπι μετά μουσικής – Είτε επιλέξεις το μπαράκι για να απολαύσεις τη θάλασσα, είτε εναποθέσεις τα πράγματά σου εκατέρωθεν του μαγαζιού, η παραμονή σου θα συνοδεύεται από τις νότες ελληνικής και ξένης μουσικής. 

Άτομα όλων των ηλικιών – Ανάλογα με τη ζώνη της ημέρας, θα συναντήσεις και διαφορετικές ηλικίες, οικογένειες ή παρέες. 

Εύκολη πρόσβαση – Η πρόσβαση στην παραλία είναι εξαιρετικά εύκολη, καθώς δεν χρειάζεται να υπερβείς κανένα μεγάλο εμπόδιο ή σκαλοπάτια, προκειμένου να βρεθείς στην ακτή. 

Χώρο για parking – Η τοποθεσία διαθέτει αρκετό χώρο, ώστε να παρκάρεις το όχημά σου. 

Ένα ποτάμι… μες στο νερό! – Τους καλοκαιρινούς μήνες το νερό στερεύει. Όμως, ορισμένες φορές, όταν είναι ακόμη άνοιξη, θα παρατηρήσεις την εκβολή του ποταμού να γίνεται ένα με το θαλασσινό νερό, δημιουργώντας έτσι ένα μικρό κομμάτι «ιδιωτικής παραλίας» που οριοθετείται από το ρυάκι. 

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Ο Πευκιάς είναι αυτό ακριβώς που φέρει το όνομα και συνάμα η ιστορία του. Πρόκειται για τον απόλυτο προορισμό που όσες φορές κι αν σε φιλοξενήσει, δεν είναι σίγουρα αρκετές. Η τεράστια ακτογραμμή συναντά το πράσινο του δάσους και συνθέτει ένα πολύχρωμο σκηνικό από θάλασσα, πεύκα, λεπτό βότσαλο, ξύλινα παγκάκια και αμέτρητες ψάθες σε όλο το μήκος της παραλίας. 

Εντός του Πευκιά θα βρεις οργανωμένες γωνιές (τέσσερις σε αριθμό, μάλιστα) αλλά και πολλές ανοργάνωτες, ώστε να κάνεις το μπάνιο σου με καφέ στην ξαπλώστρα, ξεκούραση μέχρι το βράδυ ή «αγκαλιά» με το αγαπημένο σου βιβλίο, κάπου λίγο πιο απόμερα. 

Τι να περιμένεις:

• Πεντακάθαρη θάλασσα:  Οι θάλασσες του Πευκιά, πέρα από την ομορφιά τους, είναι γνωστές για τα καθαρά τους νερά. Μάλιστα, σχεδόν κάθε χρόνο, η συγκεκριμένη θάλασσα κατακτά τη «γαλάζια σημαία», που πιστοποιεί αυτήν ακριβώς την καθαρότητα.

• Βάθος:  Τόσο στις υπόλοιπες, όσο και σε αυτή, θα δεις ότι λίγα μόλις βήματα αφού πατήσεις το πόδι σου στη θάλασσα, αυτή βαθαίνει σχετικά απότομα. 

• Ντουζιέρες: Σε αρκετά σημεία της παραλίας θα έχεις την ευκαιρία να αφαιρέσεις από πάνω σου το αλάτι με ένα σύντομο ντουζ και να παρατείνεις την παραμονή σου, χωρίς δερματικές ενοχλήσεις. 

• Beach bars: Στην τοποθεσία υπάρχουν τρία δημοτικά beach bars. Το πρώτο θα το βρεις λίγο μετά την είσοδο του Πευκιά, το δεύτερο βρίσκεται περίπου στη μέση του δάσους, ενώ το τρίτο είναι στην ευθεία της εκκλησίας της Αγίας Βαρβάρας. Υπάρχει κι ένα ακόμη beach bar, το οποίο είναι ιδιωτικό και ανήκει στο ξενοδοχείο, όπου φιλοξενείται και η βίλα Σικελιανού. 

• Εύκολη πρόσβαση: Η πρόσβαση είναι εξαιρετικά εύκολη. Μπορεί κανείς να ξεκινήσει τη βόλτα του από όποιο σημείο θέλει ή να επιλέξει μια από τις εισόδους του Πευκιά, ώστε να μεταβεί στην παραλία. Οι ράμπες στις εισόδους κάνουν εξαιρετικά εύκολη την πρόσβαση και για συνανθρώπους μας με κινητικά προβλήματα. 

Αν η διασκέδαση είναι στα σχέδιά σου για το καλοκαίρι που μας έρχεται αλλά και για κάθε καλοκαίρι, προγραμμάτισε να πας μια βόλτα στο Μελίσσι. Στο «σύνορο» του Δήμου Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης κάθε χρόνο λαμβάνει χώρα ένα πάρτι που όπως όλα δείχνουν, δεν λέει να σταματήσει. 

Ο λόγος εν προκειμένω γίνεται για τις οργανωμένες παραλίες που αποτελούν μέρος της ζωής των ντόπιων και των επισκεπτών που ανανεώνουν κάθε μέρα το ραντεβού τους με τις παραλίες μας. 

Οι οργανωμένες παραλίες – beach bars του Μελισσίου

1. Το πρώτο beach bar που θα συναντήσεις στο αριστερό σου χέρι, μπαίνοντας στο Μελίσσι (με κατεύθυνση από το Ξυλόκαστρο) είναι πολύ δημοφιλές σε άτομα νεαρής ηλικίας. Από νωρίς το μεσημέρι το μαγαζί αυτό εξυπηρετεί αρκετό κόσμο, ο οποίος φθάνει εκεί για να χαλαρώσει στην ξαπλώστρα του και να κάνει τη βουτιά του στο αγαπημένο του σημείο. Η μουσική είναι αρκετά έντονη και η προσελευσιμότητα μεγάλη! 

Στο σημείο αυτό η παραλία είναι αρκετά μεγάλη, ώστε να φιλοξενεί αρκετό κόσμο, με πολλές ξαπλώστρες να πλαισιώνουν το σκηνικό, ενώ ο καφές, το σνακ και η μπύρα έχουν την τιμητική τους. Πρόκειται στην ουσία για ένα μπαράκι που οδηγεί κάτω από τον δρόμο. Προκειμένου να μεταβεί κανείς, θα χρειαστεί να αφήσει το όχημά του στο parking του καταστήματος και στη συνέχεια να κατέβει μια σχετικά απότομη κατηφόρα. 

***Δεν συστήνεται για συνανθρώπους μας με περιορισμένη κινητικότητα. 

2. Το δεύτερο beach bar αποτελεί μέρος ενός μεγάλου ξενοδοχείου, όπου λειτουργεί και βρίσκεται προς το τέλος του Μελισσίου. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά δημοφιλή προορισμό που θυμίζει κάτι από εξωτικό νησί, καθώς στο σημείο θα βρεις φοίνικες! Μια ματιά από την είσοδο κιόλας του καταστήματος είναι αρκετή για να διαπιστώσει κανείς ότι ο συγκεκριμένος χώρος είναι αρκετά μεγάλος, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να φιλοξενήσει πολλούς επισκέπτες. 

Άνετες ξαπλώστρες και παροχές σε βρώσιμα ή ποτά είναι κάποιες από τις παροχές. Η παραλία είναι εξαιρετική και σε αυτό το σημείο του Μελισσίου, με αποτέλεσμα οι επισκέπτες να επιδιώκουν μια βουτιά με καφέ σχεδόν καθημερινά. 

*** Η πρόσβαση σε άτομα με κινητικά προβλήματα είναι σχετικά εύκολη.